Over mij

Mijn naam is Marco Boere, geboren op de een-na-laatste dag van 1974 en opgeroeid in de Lopikerwaard net voordat de spelcomputers hun intrede deden in vele huishoudens.

Een groot gedeelte van mijn jeugd bestond uit hutten bouwen en “militairtje” spelen. Wonend aan de rand van het dorp Lopik hadden wij hier genoeg geschikte ruimte voor. Het militaire gedeelte bestond vooral uit het “handboek van de soldaat” waar wij onze kennis uit haalde hoe we onze hutten moesten camoufleren en koken in het veld. Ook onze kleding bestond uit groene spullen die bij een lokale dump werden gekocht. Terugdenkend aan deze tijd was er, voor mij, eigenlijk niets militaristisch aan. Wel zorgde dit ervoor dat wij hazen,konijnen en (roof)vogels konden observeren zonder dat zij daar weet van hadden.

Ook kwamen we vaak thuis met skeletten van dieren die we gevonden hadden. Deze gingen dan in de chloor en daarna op de plank in de slaapkamer. Om vervolgens uit te zoeken van welk dier dit was geweest.

Vakanties werden vaak gevierd in Brabant waar we in de buurt van de Peel, bij het dorpje Vlierden, verbleven. De camping stond vlak naast een boerderij. Ik was vaker daar en op de naburige zandverstuiving en bossen te vinden dan elders. Ik heb daar erg goede herinneringen aan.

Door mijn opa ben ik de natuur gaan ontdekken en hiervan gaan houden. Mijn opa wilde altijd graag boswachter worden, helaas heeft de tweede wereldoorlog hier een stokje voor gestoken, maar deze heeft hem nooit de liefde voor de natuur ontnomen.

Bushcraft

Bushcraft, want daar is het, met Ray Mears en Les Stroud op de tv ooit weer mee begonnen. Is voor mij een mooie combinatie van natuurbeleving en antropologie. Wie doet wat in welke omgeving en hoe dan? Mijn interessegebied is daarmee ook meteen zo groot.

Ben ik een Bushcrafter? Ik weet het niet, en het interesseert me eigenlijk ook niet. Zeker niet als het woord mij in een hokje lijkt te willen proppen. Ik weet wel dat ik “buiten” altijd mijn rust vind. Waar ik thuis na een half uur lezen o.i.d. onrustig wordt merk ik dat ik buiten uren tegen een boom kan zitten en mijn omgeving kan bekijken/bestuderen. Ook zie ik elke keer weer meer. Ik word nog steeds gebombardeerd met informatie maar lijk deze veel beter te kunnen kanaliseren.

De nadruk voor mij ligt veelal op het te gast zijn. En zo probeer ik me dan ook te gedragen. Ik neem alleen het hoognodige en laat alleen het onvermijdelijke achter. (No Trace 😉 )Ook heb ik er bijvoorbeeld de gewoonte van gemaakt om, als ik iets zoek, niet meteen het eerste te nemen dat ik vind. Maar door te zoeken en pas bij de 3e of latere vondst toe te slaan. De natuur geeft ons alles wat wij echt nodig hebben zolang we haar maar met respect behandelen.

Waarom

Ik geniet erg van natuurlijke producten en het werken daarmee en het vervaardigen van gebruiksvoorwerpen hiervan. Zeker in de consumptiemaatschappij waarin ik leef. Waar alles symmetrisch en smetteloos lijkt te moeten zijn kan ik er erg van genieten om de natuurlijke lijnen te volgen. Een lepel met een “kromme” steel omdat ik de nerf heb gevolgd bij het snijden. Een spatel met een gat omdat er een knoest in het hout zat. Ga zo maar door. Maar alles dient nog steeds het doel waarvoor het gemaakt is. Wel heb ik geleerd om alles zo mooi/goed/duurzaam mogelijk te maken. Om op deze manier respect te tonen voor wat ik “genomen” heb.

Ik ervaar weer steeds meer de waarde van natuurlijke materialen en bezie de verspilling hiervan. Met wat jagers en schapenhouders in mijn omgeving heeft dit tot de keus geleid om de jaaropleiding te gaan volgen. Daarnaast kan ik de weersomstandigheden, de ontmoetingen met flora en/of fauna etc. niet aanschaffen. Ik kan me eraan aanpassen of de kans dat ik er een positieve ervaring aan beleef groter maken door kennis te vergaren.

Pyreneen 2007 - Over mij

Pyreneen

Vakanties met wandeltochten door de Pyreneeën. Enkele malen van Frankrijk naar Spanje en weer terug. Waarbij ik alles meezeulde zorgde ervoor dat ik steeds bewuster mijn bagage uitzocht. “The more you know the less you carry” werd waarheid. Toen ik in 2002 enkele maanden door Nieuw Zeeland ben getrokken heeft het virus zich voorgoed genesteld.

En daarna

Alles viel voor mij op zijn plek toen ik via Erik van ‘t Padje (Bushcraftshop) en Siegurd van Leusen (Siegurd.nl) op de begrafenis van Erik Versantvoort (Randoloupe), in de Vogezen, Thijmen Apswoude (Living by Nature) leerde kennen. Ik had me vlak daarvoor net ingeschreven voor een cursus Buckskin Tanning en Fur-on Tanning bij Living by Nature.

Deze cursussen bevielen zo goed dat ik het jaar daarop (2018) de jaaropleiding ben gaan volgen, ondertussen ben ik druk met de instructeursopleiding (2019) en heb ik mij ondertussen ingeschreven voor de winteropleiding (2020).

Ik heb in de tussentijd gemerkt dat ik naast het opdoen van nieuwe kennis ook erg kan genieten van het delen van alle opgedane kennis. Dit is voor mij een van de redenen om No Trace te beginnen en daarnaast een begin te maken met bushcraftpedia.org. Helaas komt dat laatste steeds in de verdrukking. Dus als je dit leest en mee wil helpen met het opzetten hiervan. Neem ff contact met me op!