Over Marco

Marco’s liefde voor het buiten zijn begon al op heel vroege leeftijd. Geboren op de een-na-laatste dag van 1974 en opgeroeid in de Lopikerwaard net voordat de spelcomputers hun intrede deden in vele huishoudens.

Door zijn opa is hij de natuur gaan ontdekken en hiervan gaan houden. Zijn opa wilde altijd graag boswachter worden, helaas heeft de tweede wereldoorlog hier een stokje voor gestoken, maar deze heeft hem nooit de liefde voor de natuur ontnomen. Ook had zijn opa een boekenkast vol met boeken over alles dat groeit en bloeit aangevuld met een grote encyclopedie, deze hebben Marco al vroeg geleerd kennis te zoeken en verwerken.

Een groot gedeelte van zijn jeugd bestond uit hutten bouwen, koken op een kampvuurtje en wild observeren. Wonend aan de rand van het dorp Lopik had hij hier genoeg geschikte ruimte voor. Marco’s fantasie en inventiviteit, naast het “handboek van de soldaat”, waar hij zijn basiskennis uit haalde hoe ze hun hutten moesten camoufleren en koken in het veld waren de grenzen van de mogelijkheden die hij ervoer. Zijn kleding bestond uit groene spullen die bij een lokale dump werden gekocht. Dit zorgde er mede voor dat Marco hazen, konijnen en (roof)vogels kon observeren zonder dat zij daar weet van hadden.

Ook kwam hij vaak thuis met skeletten van dieren die Marco gevonden had. Deze gingen dan in de chloor en daarna op de plank in de slaapkamer. Om vervolgens uit te zoeken van welk dier dit was geweest.

Vakanties werden vaak gevierd in Brabant waar zij in de buurt van de Peel, bij het dorpje Vlierden, verbleven. De camping stond vlak naast een boerderij. Marco was vaker daar en op de naburige zandverstuiving en bossen te vinden dan elders. Hij heeft daar erg goede herinneringen aan.

Marco en Bushcraft

Bushcraft is voor Marco een mooie combinatie van natuurbeleving en antropologie. Wie doet wat in welke omgeving en hoe dan? Zijn interessegebied is daarmee ook meteen zo groot.

Ben ik een Bushcrafter? Is een vraag die hij zichzelf wel eens heeft gesteld. Hij weet het niet, en het interesseert Marco eigenlijk ook niet. Zeker niet als het woord hem in een hokje lijkt te willen proppen. Marco weet wel dat hij “buiten” altijd zijn rust vind.

De nadruk voor Marco ligt hierbij vooral op het te gast zijn. En zo probeert hij zich dan ook te gedragen. Hij neemt alleen het hoognodige en laat alleen het onvermijdelijke achter. (No Trace ;-)) Ook heeft hij er bijvoorbeeld de gewoonte van gemaakt om, als hij iets zoekt, niet meteen het eerste te nemen dat Marco vind. Maar door te zoeken en pas bij de 3e of latere vondst toe te slaan. De natuur geeft ons alles wat wij echt nodig hebben zolang we haar maar met respect behandelen.

Waarom

Marco geniet erg van natuurlijke producten en het werken daarmee en het vervaardigen van gebruiksvoorwerpen hiervan. Zeker in de consumptiemaatschappij waarin hij lijkt te leven. Waar alles symmetrisch en smetteloos lijkt te moeten zijn kan Marco er erg van genieten om de natuurlijke lijnen te volgen. Een lepel met een “kromme” steel omdat hij de nerf heeft gevolgd bij het snijden. Een spatel met een gat omdat er een knoest in het hout zat. Ga zo maar door. Maar alles dient nog steeds het doel waarvoor het gemaakt is. Wel heeft hij geleerd om alles zo mooi/goed/duurzaam mogelijk te maken. Om op deze manier respect te tonen voor wat hij “genomen” heeft.

Marco ervaart weer steeds meer de waarde van natuurlijke materialen en beziet de verspilling hiervan. Met wat jagers en schapenhouders in zijn omgeving heeft dit tot de keus geleid om de jaaropleiding te gaan volgen. Daarnaast kan hij de weersomstandigheden, de ontmoetingen met flora en/of fauna etc. niet aanschaffen. Hij kan zich eraan aanpassen of de kans dat hij er een positieve ervaring aan beleeft groter maken door kennis te vergaren.

Pyreneen 2007 - Over Marco

Marco in de Pyreneeën

Vakanties met wandeltochten door de bijvoorbeeld de Pyreneeën. Enkele malen van Frankrijk naar Spanje en weer terug. Waarbij Marco alles meezeulde zorgde ervoor dat hij steeds bewuster zijn bagage uitzocht. “The more you know the less you carry” werd waarheid. Lokale kennis van en over het gebied waarin hij zich dan bevindt is essentieel. Het echte buitenleven heeft Marco weer mogen ontdekken toen hij in 2002 een rondreis van enkele maanden door Nieuw-Zeeland heeft gemaakt. Marco heeft daar, door de grote verscheidenheid aan natuur en “mini-klimaten” heel veel kans gehad een hoop van zijn opgedane kennis in praktijk te brengen en uit te bouwen.

En daarna

Hij heeft in de tussentijd gemerkt dat hij naast het opdoen van nieuwe kennis ook erg kan genieten van het delen van alle opgedane kennis. Dit is voor hem een van de redenen om No Trace te beginnen en daarnaast een begin te maken met bushcraftpedia.org. Helaas komt dat laatste steeds in de verdrukking. Dus als je dit leest en mee wil helpen met het opzetten hiervan. Neem ff contact met hem op!